وبلاگ هایی هستن با عنوان هایی مث خاطرات روزانه ی من..

یه اینکه شادی های من...یا وبلاگ طرفداران خواننده..

یا خیلی ها هستن با عنوان دوست یابی و هزارن هزار تا دیگه...

همشون نظراشون بالای 60 تاست..

چرا ما نباشیم؟

مگه راه ما انسانی نیست؟

ما برای شاد کردن دل مردم وبلاگ نمیسازیم؟

ما برای کمک وبلاگ نمیسازیم؟

مــن تنها چیزی که میخوام شادیه ..

شادی بچه ها..

شادی نیازمندان..

لبخند رو لب همه....

اینا چیزای کمی نیست...

وبلاگ هایی مثل ما وقتی مردم میان و میخونن حتی یه نظر نمیذارن..

حتی نگاه هم به ما نمیکنن...

دوست داریم هر کی وب من اومد و حال و هواش عوض شد و کمک کرد بهم بگه

تا منم خوشحال شم که به دلایلی تونستم تو این شادی ها سهیم شم

این حرفا از ته دله..میخواید بشنوید...میخواید نه...


فقط / باید بگم / ارزوی سلامتی / و شادابی / برای همتونو دارم/